Anasayfa / ADIYAMAN HATIRALARI / KIZIL SAÇLI ÇOCUK /DEDEM/NENEM/VE BEN/ANILAR

KIZIL SAÇLI ÇOCUK /DEDEM/NENEM/VE BEN/ANILAR

Yıllar önce ,  dedelerimiz , babalarımız zamanında yani 50 yaş üzeri herkes bilirki ; o dönemlerde yeni doğan çocuklar aynı anda gününde nüfusa kaydedilmezdi. Aradan zaman geçer veya yıllar belkide geçer sonradan kaydedilirdi. O sebepledir ki bir çok 01 .01 doğumlu insan var. Benim doğum tarihimde aynen 01 . 01 kayıtlarda ,  fakat benim doğum tarihim hastane kayıtlı ve gerçek tarih. Neden diyecek olursanız ,  rahmetli babam Adıyaman’ lıların namı değer ismiyle inneci Cercis hastanede çalışmaktaydı ve 6 çocuklu bir aiilenin en son numarası ben , hastanede doğan tek kişiyim. Mesele bunlar değil tabiki ama benim doğduğum zamanki bir anı bir hatıra . Dedem ve baba annem arasında geçen tabiki benim vesilemle geçen olay .  Dedem ,  Adıyaman mara mahallesinin muhtarıydı ve aynı zamanda dokumacılık yapardı. Gözleri az görürdü , daha sonraları hiç görmez oldu .  Bu haldeyken bile hep çalışır ve herkesi tanırdı. Nenem ,  dedemin ikinci eşiydi ,  ilk eşi babamın annesi yani babam 7 yaşındayken vefat etmiş. Ama bizler hep nene bildik ve öylede kaldı hiç ayırt etmedik , maalesefi ‘ki hiç çocuğuda olmadı ikinci eşiden ninemizden yani. Asıl mesele şu ; dedemde nenemde anlatırlardı ve gülerdik.

Annem bana hamile ve doğum sancıları olunca hastaneye götürmüşler . Dedim ya ,  babam hastanede çalıştığı için mutlaka , yoksa evde doğum muhtamelen olurdu diğer kardeşlerim gibi. Aradan saatler geçmiş ne haber var ne gelen giden hastaneden. Nasıl olsunki ne telefon var ne özel araba. Adıyaman devlet hastanesiyle bizim mara mahallesi yürüme mesafesi az buz değil yani uzak sayılır ,  bilen bilir. Dedem ,  neneme demiş ki kalk hastaneye git bak ne oldu doğum gerçekleş timi ,  iyilermi ? haber getir.

Dedemin gözleri fazla görmediğinden kendisi onca yolu gidemiyor tabiki. Nenem hastaneye gelmek için onca yolu yürüyerek katediyor ve bakıyorki doğum gerçekleşmiş , kızıl saçlı bir çocuk yani ben doğmuşum . Annem de ben de sağlıklı ve her şey yolunda yaramaz bir durum yok. Biraz hastanede yanımızda kaldıktan sonra , dedeme evdekilere haber vermek için tekrar yollara düşüyor ve evin yolunu tutuyor. Eve geldiğinde herkes merak içinde ,  dedem başta olmak üzere tabiki. Neneme soruyor ve nenem anlatıyor ,  ikiside yani gelinde çocukta iyiler sağlıklılar ,  çocuk kızıl saçlı çok tatlı falan filan. Herkes çok seviniyor ve mutlu oluyorlar tabiki.

Dedem , neneme dönüp kız mı erkek mi çocuk ? diye soruyor. Nenem ,  kısa bir şaşkınlıktan sonra yüksek bir sesle ,  uuuuuuhhhh ,  ben unuttum sormayı kız mı erkek mi diye. Dedem ,  neneme dönmüş ve demişki ,  kalk tekrar hastaneye git ve sor kız mı erkek mi diye? Nenem ,  onca yolu tekrar yürüyerek gelmiş sormuş öğrenmiş ve erkek olmuş haberini dedeme ,  evdekilere iletmiş . Yani ,  benim doğumum nenem için biraz zahmetli ve yorucu da olsa , sonraları söyler söyler gülüşürdük  .

Benden dolayı ve dedemin yüzünden bayağı yol yürümüş sevgili nenem. Tüm ölmüşlerimizin atalarımızın aramızdan ayrılan sevdiklerimizin mekanları cennet olsun nurlar ışıklar içinde olsunlar . ( Şefik Elmas )

Hakkında Şefik Elmas

Şefik Elmas

Ayrıca kontrol et

ADIYAMAN SENI GÖRMEK ISTERIM

Insan memleketinden ayri düsünce yuvasini kaybetmis kuslara benzer. Kanatlari kirik, ucmasini bilemez. Mevsimler hep ayaz, …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: