Anasayfa / ADIYAMAN HATIRALARI / ADIYAMAN’ LI SÜRYANİLER YAĞMUR DUASINDA / YIL 1962 ANILAR

ADIYAMAN’ LI SÜRYANİLER YAĞMUR DUASINDA / YIL 1962 ANILAR

Dün akşam , rahmetli halamın taziyesi dolayısıyla bir çok akraba , tanıdık ve bizleri seven komşular ziyaretimize geldiler. Sağ olsunlar bu acı günümüzde bizleri yanlız bırakmadılar . Ne tesaadüfdür ki , bu gün 1 Nisan ve rahmetli babam Cercis Elmas’ ın , Adıyaman halkının namı  değer ismiyle inneci Cercis’ in vefattının 19 uncu yıl dönümü. Sevgili halamda abisine kavuşmak için 19 yıl sonra hemen hemen aynı tarihi seçmiş gibi . Asıl meseleye gelince ,  dün akşam bizim akrabalardan biride aynı vesileyle İsveç den Almanya ‘ ya bizlerin acısını paylaşmak için gelmişti Sait abi. Bir ara yanıma geldi ve baş sağlığı dileklerini illetti . Ortalık biraz sakinleşince , tekrar yanıma gelip sana bir resim göstereceğim bakalım tanıyacakmısın bunları ? Siyah beyaz ve 1962 yılında Adıyaman pirinde çekilmiş. Resime bakınca bir çoğu akrabamız ve tanıdığım yüzler ve Sait abide aynı karede . Resimin ,  sağda arkada ayakta duran kasketli şalvarlı kişinin yanındaki kişi babamdı . Takım elbiseli kravatlı kravat iğnesine kadar takmış ve de ceketinin göğüs cebinde mendiline varıncaya kadar düşünülmüş şahıs ,  evet ta kendisi namı değer inneci Cercis ,  benim babamdı. Çok duygulandım ve bu resimi telofonundan bana göndermesini rica ettim o da hemen gönderdi tabiki. Neresi olduğunu Sait abiye sorduğumda anlatmaya başladı. Bu resim tam 56 senellik bir resim ,  Adıyaman pirinde çekildik o zamanlar. Uzun zamandır yağmur yağmıyordu , bizlerde toplandık ruhani liderimizle birlikte yağmur duaasına çıkmıştık ve bu resimi orada çekildik dedi . O zamanın insanları , belkide temiz kalpliydiler yada hallen bir çok insanların olduğu gibi inandıkları için böyle bir şey gerçekleştirmişlerdi . Doğru yada yanlış olur yada olmaz ,  önemli olan, sanırım gönülden ve temiz bir kalple tanrıdan istemek , dilemek olsa gerek . Hey gidi günler hey ,  bu resimi paylaşmak istedim ,  istedimki resimde olan herkes doğduğu ,  kök saldığı topraklardan koptu ,  bir şekilde koparıldı ayrıldı değişik diyarlara göç edip gitti gitmek zorunda kaldı mallesef . Bir çoğuda şu an hayatta değiller ve aramızdan ebediyyete intikal ettiler ,  nurlar içinde olsunlar . Hiç biri kopmak istemedi köklerinden , doğduğu topraklardan ama ,  aramızdan ayrılanlar gömülemedi doğduğu topraklara ne yazzık ki. Her zaman hasret duyuldu ,  özlem duyuldu yurdumun güzel Adıyaman’ ıma . Sevgiyle kalın dosça kalın , saygılarımla.  (Şefik Elmas )

Hakkında Şefik Elmas

Şefik Elmas

Ayrıca kontrol et

ADIYAMAN SENI GÖRMEK ISTERIM

Insan memleketinden ayri düsünce yuvasini kaybetmis kuslara benzer. Kanatlari kirik, ucmasini bilemez. Mevsimler hep ayaz, …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: